شناسایی و اولویت‌بندی معیارهای شریک راهبردی شدن منابع‌انسانی در دانشگاه آزاد اسلامی‌ واحد تهران شمال (به‌عنوان قطب پدافند ‌غیرعامل کشور) - علی طیبی رهنی; یوسف محمدی مقدم; زهرا علیپور درویشی (مطالعات مدیریت راهبردی دفاع ملی, 2022)
توجه به منابع‌انسانی و توسعه و توانمندسازی آن که ارزشمندترین سرمایه سازمانی به‌شمار می‌آید و محور توانایی و دانش‌افزایی در کلاس جهانی است، موید این واقعیت است که انسان به‌عنوان شریک تعیین کننده و موثر در ‌سازمان‌ها، مورد توجه قرار گرفته و توسعه منابع‌انسانی، موجب توسعه سازمان است. حال با توجه به اینکه منابع‌انسانی شایسته‌، مزیت رقابتی هر سازمانی به‌شمار می‌آید و واحد منابع‌انسانی در رشد و نمو این مزیت نقش اساسی دارد، شریک راهبردی شدن منابع‌انسانی بیشتر مورد توجه قرار گرفته شده است. به‌خصوص برای دانشگاه مرتبط با علوم‌نظامی‌که عمدتا دانشجویان آنها در راستای سیاست‌های حوزه ماموریت دانشگاه، پژوهش می‌کنند، مسئله راهبرد و توسعه منابع‌انسانی اهمیت دو چندان دارد. هدف این مقاله شناسایی مؤلفه‌های شریک راهبردی شدن منابع‌انسانی برای دانشگاه آزاد تهران شمال به‌عنوان قطب پدافند ‌غیرعامل، با رویکرد دلفی است. در این راستا با مطالعه جامع ادبیات موضوع، مولفه‌های شریک راهبردی شدن منابع‌انسانی شناسایی شده و برای بومی‌سازی آنها از رویکرد دلفی استفاده شده است تا توافق خبرگان در مورد شاخص‌ها مبنای تصمیم‌گیری باشد. در این راستا 27 شاخص پر تکرار از مرور ادبیات و مدنظر خبرگان شناسایی شد و با استفاده از  نظر 23 خبره و طی 3 دور انجام فرآیند دلفی، 15 معیار نهایی جهت شریک راهبردی شدن منابع انسانی احصا شد.