نقش سیاست‌های علم، فناوری و نوآوری در توسعه نظام‌های بخشی نوآوری - مصطفی صفدری رنجبر; سید سروش قاضی‌نوری (سیاست علم و فناوری, 2019)
ریشه‌های مفهوم نظام‌های بخشی نوآوری به مطالعاتی بازمی‌گردد که حدود سه دهه پیش انتشار یافته‌اند، اما این مفهوم حدود دو دهه پیش به طور جدی معرفی و از آن زمان به بعد با روندی افزایشی در صنایع متنوع و در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه مورد استفاده قرار گرفته است. هر نظام بخشی نوآوری متشکل از چهار مؤلفه کلیدی است که یکی از آنها نهادهای رسمی (سیاست‌ها، قوانین، مقررات و استانداردها) و غیررسمی (باورها، هنجارها و ارزش‌ها) است و بقیه عبارتند از پایه دانش و فناوری، بازیگران و شبکه‌ها، و تقاضا. مروری بر مطالعات پیشین در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه مؤید آن است که انواع سیاست‌های دولت به ویژه سیاست‌های علم، فناوری و نوآوری تأثیر چشم‌گیری بر شکل‌گیری و تکامل نظام‌های مختلف بخشی نوآوری دارند. بررسی‌های این مقاله نشان می‌دهد که بخش‌های مختلف نیازمند سیاست‌های متفاوت و متنوع هستند و سیاست‌هایی که در یک بخش اثرات مثبتی به جا می‌گذارند لزوماً در بخش‌های دیگر چنین اثراتی را به دنبال ندارند. در انتهای مقاله تأثیر سیاست‌های متنوع و پویای دولت بر شکل‌گیری و تکامل صنعت توربین‌های گازی مورد بررسی قرار گرفته و مرور این تجربه بیانگر آن است که دولت در طول زمان از طریق اتخاذ سیاست‌های مختلف به شکل‌گیری و تکامل این بخش کمک بسیاری کرده است.