به‌کارگیری الگوریتم وراثتی هدایت‌شده در بهینه‌سازی چند هدفه ی ترکیب مدار فلوتاسیون کارخانه زغالشویی زرند - درنا پیروزان; محسن یحیایی; صمد بنیسی (Analytical and Numerical Methods in Mining Engineering, 2012)
در فرآیند فلوتاسیون برای جدایش مطلوب ذرات اغلب به بیش از یک مرحله نیاز است. طراحی مدارهای فلوتاسیون به طور معمول بر اساس قوانین تجربی است. به همین دلیل، در اکثر موارد آن‌ها در شرایط بهینه کار نمی‌کنند. برای طراحی و بهینهسازی مدارهای فلوتاسیون میتوان از الگوریتم بهینهساز وراثتی استفاده کرد. در مسئله بهینهسازی ترکیب مدار فلوتاسیون، کارایی متالورژیکی مدار (راندمان و محتوی خاکستر) را میتوان به عنوان تابع شایستگی برای الگوریتم وراثتی تعریف کرد با توجه به این که هر یک از این دو عامل راندمان و محتوی خاکستر کنسانتره در جهت مخالف هم حرکت میکنند نیاز به روش‌های بهینهسازی چند هدفه است. بهینهسازی ترکیب مدار فلوتاسیون کارخانه زغالشویی زرند با دو روش مجموع وزندار و بهینه Paretoانجام شد. با انجام بهینه‌سازی این امکان فراهم شد تا با حفظ کیفیت کنسانتره نهایی (خاکستر کمتر از 11 درصد) راندمان از 6/57 درصد در مدار اولیه به 8/65 درصد در بهترین ترکیب مدار افزایش یابد. با اجرایی کردن مدار بهینه پیشنهادی در کارخانه، راندمان مدار جدید نسبت به مدار اولیه 7/6 درصد افزایش یافت. مقایسه انحراف معیار نسبی راندمان و محتوی خاکستر به دو روش مجموع وزندار و بهینه Paretoنشان داد که نتایج حاصل از روش بهینه Paretoپایدارتر است.